Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2020

81ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός (Π.Μ.Δ.) στα Μαθηματικά «Ο ΘΑΛΗΣ» - α΄ φάση και «Ο ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ» - β΄ φάση – σχ. έτος 2020-2021»

 

Σας ενημερώνουμε ότι, σύμφωνα με το Απόσπασμα Πρακτικού 38/31-07-2020 του Δ.Σ. του Ι.Ε.Π., εγκρίνουμε τον 81ο Πανελλήνιο Μαθητικό Διαγωνισμό (Π.Μ.Δ.) στα Μαθηματικά, «Ο ΘΑΛΗΣ», που διοργανώνει η Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία (Ε.Μ.Ε.) την Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2020 .Ο διαγωνισμός απευθύνεται στους/στις μαθητές/τριες των Β΄ και Γ΄ τάξεων των Γυμνασίων της χώρας, καθώς και όλων των τάξεων των Λυκείων της χώρας, οι οποίοι και θα πρέπει να δηλώσουν συμμετοχή μέχρι και το Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2020.

Ειδικά για τη φετινή σχολική χρονιά λόγω της συνεχιζόμενης υγειονομικής κρίσης, ο 81ος Πανελλήνιος Μαθητικός Διαγωνισμός στα Μαθηματικά «Ο Θαλής» μπορεί να πραγματοποιηθεί εντός του σχολικού ωραρίου για τους ενδιαφερόμενους μαθητές, που θα δηλώσουν συμμετοχή, με την ευθύνη του Διευθυντή της σχολικής μονάδας και ενός Μαθηματικού.

Οι απαντήσεις των μαθητών/τριών από κάθε σχολική μονάδα-εξεταστικό κέντρο θα πρέπει να αποσταλούν στην Επιτροπή Διαγωνισμών της Ε.Μ.Ε. στην Αθήνα ή στα κατά τόπους Παραρτήματά της (όπου αυτά υπάρχουν) για βαθμολόγηση. Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα αποσταλούν στις τοπικές Νομαρχιακές Επιτροπές για βράβευση των μαθητών/τριών που θα διακριθούν.

Οι μαθητές/τριες, που θα διακριθούν στον διαγωνισμό «Ο ΘΑΛΗΣ», θα κληθούν να συμμετάσχουν στον επόμενο διαγωνισμό «Ο ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ», που θα διεξαχθεί στις 23 Ιανουαρίου 2021. Στη συνέχεια, οι διακριθέντες/θείσες στον «ΕΥΚΛΕΙΔΗ» θα λάβουν μέρος στον διαγωνισμό «Ο ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ» της 27 Φεβρουαρίου 2021, προκειμένου να επιλεγεί μέσω του Προκριματικού Διαγωνισμού η Εθνική ομάδα που θα λάβει μέρος στην 38η Βαλκανική Μαθηματική Ολυμπιάδα ( Μάιος 2021), στην 25η Βαλκανική Μαθηματική Ολυμπιάδα Νέων (Ιούνιος 2021) στην 62η Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα ( Ιούλιος 2021) και στην 10η Ευρωπαϊκή Μαθηματική Ολυμπιάδα Κοριτσιών (Απρίλιος 2021).

Επισημαίνεται ότι η διεξαγωγή του εν λόγω Διαγωνισμού θα πραγματοποιηθεί τηρώντας απαρέγκλιτα τις οδηγίες του Υ.ΠΑΙ.Θ. και του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) για την προστασία από τον κορωνοϊό-COVID 19 και σύμφωνα με τις εξής προϋποθέσεις:

 η συμμετοχή μαθητών/τριών και εκπαιδευτικών να είναι προαιρετική,

 να μην υπάρχει ουδεμία δαπάνη για τους συμμετέχοντες/ουσες (μαθητές/τριες και εκπαιδευτικούς),

 οι τυχόν μετακινήσεις μαθητών/τριών για τις ανάγκες των διαγωνισμών να γίνουν με την ευθύνη των γονέων και κηδεμόνων τους,

 δεν θα έχει ως αυτοσκοπό τη διαφήμιση και την άμεση προώθηση εμπορικών συμφερόντων,

 η όλη διενέργεια του διαγωνισμού θα υλοποιηθεί με ευθύνη των διοργανωτών σύμφωνα με τους κανόνες δεοντολογίας για τη διασφάλιση των προσωπικών δεδομένων και των πνευματικών δικαιωμάτων των συμμετεχόντων/ουσών μαθητών/τριών, σε όλες τις φάσεις του διαγωνισμού,

 να δημοσιοποιηθούν προς το ΙΕΠ οι απολογισμοί και τα παιδαγωγικά – διδακτικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τη διενέργεια των διαγωνισμών.

Οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να απευθύνονται στην Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία (Ε.Μ.Ε.) Πανεπιστημίου 34, 106 79 Αθήνα, στα τηλέφωνα: 210-36.16.532, 210-36.17.784, στο fax: 210-36.41.025, στο e-mail: info@hms.gr και στην ιστοσελίδα: www.hms.gr .

Παρακαλούμε να ενημερώσετε τα σχολεία της αρμοδιότητάς σας.

Σημειώνεται ότι η μετακίνηση και η συμμετοχή των σχολικών μονάδων στον εν λόγω μαθητικό διαγωνισμό θα γίνει χωρίς δαπάνη για το Δημόσιο.

Για να δείτε το έγγραφο κάντε κλικ εδώ.



Δευτέρα, 19 Οκτωβρίου 2020

Πρωινές κουβέντες με τον μπαμπά ...

 

στον δρόμο για το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης. Μόλις είχαμε αφήσει τον γιο μου στο Λύκειο. Στα διπλανά πεζοδρόμια μαθητές με κρουασάν, γαλατάκια κακάο, δυο τρεις με τα πρωινά τσιγάρα τους. Κάποιο παιδί είχε βγάλει ένα βιβλίο απ' την τσάντα και το κλωτσούσε επιδέξια στον αέρα, σα να 'ταν μπάλα. Ο πατέρας μου κοιτούσε έξω από το παράθυρο σιωπηλός. Μάλλον έχει αγωνία για την επανεξέταση. "Θυμάμαι", μου λέει σε μια στιγμή, σα να συνέχιζε μια ιστορία αρχινισμένη σε χρόνο ανύποπτο, "περπατούσαμε τέσσερα χιλιόμετρα απ' το χωριό, να πάμε στο Γυμνάσιο, κι άλλα τόσα να γυρίσουμε. Ένα ξερό κομμάτι ψωμί στην τσέπη, πριν μια βδομάδα φουρνισμένο απ' τη μάνα, το έβρεχα τα χαράματα να μαλακώσει, είχα βρει και μια κυδωνιά στο δρόμο, μπουκιά ψωμί, δαγκωνιά κυδώνι, με κρατούσε ως το μεσημέρι. Πουλούσαν πίτες και κουλούρια στο κυλικείο, έτρωγαν κάποιοι, έξω απ ' τα κάγκελα έψηναν κεμπάπια, αλλά πού λεφτά για τέτοια κι ας έτρεχαν τα σάλια μου. Τα βιβλία, όσα είχα, τα κουβαλούσα σ' έναν τορβά. Τα αγοράζαμε στην αρχή της χρονιάς από μεγαλύτερους, της εβδόμης και της ογδόης, 15 δραχμές όλα μαζί, οι μισές σελίδες σχισμένες, αλλά πού να το ξέρεις τότε. Κοτούσες να πεις στον δάσκαλο δεν διάβασα γιατί έλειπε το κεφάλαιο απ' το βιβλίο; Μέχρι να φτάσουμε το πρωί, κρύο, βροχή στον δρόμο, τσιρβούλια φορούσαμε, τσαρούχια από δέρμα γουρουνιού, τρύπια συνήθως. Μια φορά, αρχές Φεβρουαρίου, είχαμε εξετάσεις, παγωνιά έκανε, μπήκα στην αίθουσα κι έτρεμα. Τα δάχτυλα δεν λύγιζαν, δεν μπορούσα να γράψω το θέμα, μ' έπιασαν τα κλάματα. Με λυπήθηκε η καθηγήτρια, με έβαλε να κάτσω κοντά στη σόμπα, ζεστάθηκα, έγραψα." Περιμένω στην αίθουσα αναμονής. Ο μπαμπάς στο εξεταστήριο. Βγαίνει χαρούμενος. Κρατάω μια τυρόπιτα κι έναν ελληνικό στο χέρι."Εφαγα το πρωί, δεν θέλω", παίρνει μόνο τον καφέ. Αλλά και να μην είχε φάει, θα μου πεις, χορταίνεται τόση στέρηση με μια τυρόπιτα;

Σπύρος Κιοσσές

Πηγή : www.facebook.com

Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2020

«Μόνο να γράφεις τ’ όνομά σου κι εκείνο το’ μαθες μισό»

Η εικόνα ίσως περιέχει: 8 άτομα, άτομα που κάθονται, πίνακας και εσωτερικός χώρος

 

«Μόνο να γράφεις τ’ όνομά σου κι εκείνο το’ μαθες μισό». Η Ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας στην Εκπαίδευση (ΑΔΙΠΠΔΕ) συνόψισε το συμπέρασμα: «Μεγάλη μερίδα μαθητών κινδυνεύει να ολοκληρώσει τη σχολική εκπαίδευση παραμένοντας λειτουργικώς αναλφάβητη». «Λειτουργικώς αναλφάβητος» θα πει: δεν ξέρει να σκεφτεί, να κρίνει, να αξιολογεί, να συγκρίνει, ξέρει μόνο να προσλαμβάνει εικόνες – ζει στον τεχνητό κόσμο των εντυπώσεων, της τηλεόρασης, της διαφήμισης, των κομμάτων, παιδιά μερικώς ανάπηρα που καλούνται να ψηφίσουν στα 17!.

Από το Δημοτικό κιόλας σχολείο οι μαθητές δεν βαθμολογούνται, προκειμένου «αμελείς, αδιάφοροι και φυγόπονοι να μην πληγωθούν συναισθηματικά». Για τον ίδιο λόγο ο μόχθος και η συνέπεια δεν επιβραβεύονται, η ισοπέδωση όλων προς τα κάτω στέρησε και στερεί στα Ελληνόπουλα τη χαρά της άμιλλας, τη γόνιμη πρόκληση της αριστείας. Λειτουργικώς αναλφάβητα τα παιδιά και κάθε χρόνο το υπουργείο ασχολείται αν οι ελλείψεις σε δασκάλους και καθηγητές είναι λιγότερες και οι χώροι διδασκαλίας επαρκέστεροι.

Τα ημιμαθή παιδιά μπαίνουν στο πανεπιστήμιο παραδίδοντας «λευκή κόλλα». Συνολικά, φέτος ο αριθμός των νέων φοιτητών που εισήχθησαν με βαθμολογία κάτω από την βάση υπολογίζονται σε περίπου 25.000, στο 42% των ΑΕΙ!. Ρεκόρ στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου όπου εισέρχεσαι με μόρια κάτω από την βάση στα 17 από τα 18 τμήματα του και στο Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο (?) στα 10 από τα 11 τμήματα του.

Εάν είχε εφαρμοστεί αυτό που ζητά κάθε σοβαρός άνθρωπος, αν δεν πιάνεις την βάση του 10 να μην περνάς, περίπου 25. 000 θέσεις στα ΑΕΙ θα είχαν μείνει κενές, όμως πως θα γέμιζαν «οι ρουσφετολογικές σχολές» που στηρίζουν ντόπια καφέ και σουβλατζίδικα? Πολιτικός αρχηγός ζήτησε με το 70% των δικηγόρων να φυτοζωεί να ιδρυθεί και τέταρτη Νομική σχολή!. Με επίδοση κάτω από την βάση γίνεσαι φιλόλογος, λογιστής, διαιτολόγος κ.α. Υποψήφιοι μαθηματικοί μπήκαν στο Πανεπιστήμιο με …3 (στο Μαθηματικό Σάμου) και υποψήφιοι φυσικοί με…5 στο Φυσικό Καβάλας. Ο φοιτητής που μπήκε στο Μαθηματικό Σάμου με …3 για να μπορεί να παρακολουθήσει τις σπουδές του, θα πρέπει να ξεκινήσει τα Μαθηματικά από την Α΄ Λυκείου.

Αληθινά απολαυστική η διήγηση της πανεπιστημιακού Αγγέλας Καστρινάκη στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Η καθηγήτρια ζήτησε στην εξεταστική του Ιουλίου να απαντήσουν οι πρωτοετείς φοιτητές στο εξής «Εντοπίστε την ειρωνεία στο παρακάτω απόσπασμα από τον “Μονόλογο ευαισθήτου” του Ροΐδη». Οι εξετάσεις έγιναν για πρώτη φορά ηλεκτρονικά και άρα οι φοιτητές ήταν «παρόντες» μέσω του υπολογιστή τους, γράφοντας σε διαδικτυακή πλατφόρμα.

Τα λειτουργικώς αναλφάβητα παιδιά είναι καλά προετοιμασμένα για τις προκλήσεις: πληκτρολόγησαν στο Ιντερνετ τον τίτλο του κειμένου, βρήκαν σε κάποιο site σχολιασμένο τον «Μονόλογο» και μετέφεραν στο γραπτό τους ό,τι διάβασαν στην ανάλυση. Έχοντας από καιρού ξεχάσει να σκέφτονται, διάβασαν μόνο τον τίτλο, δεν έκαναν ούτε καν τον κόπο να διαβάσουν το απόσπασμα, με αποτέλεσμα να μεταφέρουν από την έτοιμη ανάλυση που βρήκαν στο διαδίκτυο πράγματα που ο Ροΐδης τα λέει σε άλλα σημεία του κειμένου και όχι στο απόσπασμα που τους ζητήθηκε.

Η καθηγήτρια μηδένισε περίπου 100 γραπτά για να δεχθεί το εξής μήνυμα από εκπροσώπους των δημοκρατικά διαμαρτυρομένων μηδενισμένων “Θα σας παρακαλούσαμε να αξιολογήσετε και πάλι την απόφασή σας αυτή και να λάβετε υπόψη ότι πολλοί από εμάς όντως απάντησαν στις ερωτήσεις βασιζόμενοι σε πηγές του Διαδικτύου, διότι από εκεί έκαναν τη μελέτη τους και σε ορισμένες περιπτώσεις υπό την πίεση του χρόνου μπορεί (εσφαλμένα) να “παπαγάλισαν αυτά που τις προηγούμενες μέρες είχαν μελετήσει από τις πηγές αυτές”. Ερώτημα: γιατί δεν παπαγάλισαν το υλικό που είχα σκοτωθεί επί ένα εξάμηνο να τους ετοιμάσω εγώ η ίδια αφού το απόσπασμα το είχαν διδαχθεί; αναρωτιέται η έκπληκτη καθηγήτρια.

Άλλη καθηγήτρια Φιλοσοφικής Σχολής αναφέρει γραπτό όχι πρωτοετή αλλά επί πτυχίω φοιτητή με 50 ορθογραφικά και συντακτικά λάθη, αυτός ο νέος υποτίθεται θα μορφώσει τα παιδιά μας!

Ο ημιμαθής που ανοίγει σήμερα την πόρτα του Πανεπιστημίου με αντικλείδι μια λευκή κόλλα χαρτί είναι σχεδόν βέβαιο πως αύριο θα απαιτήσει να ανοίξει με τον ίδιο τρόπο και την πόρτα του δημοσίου και να είστε βέβαιοι ότι θα τα καταφέρει με αντάλλαγμα την ψήφο του.

Τα ημιμαθή παιδιά είναι και ακομπλεξάριστα, κυκλοφορούν και σε τηλεπαιχνίδια. Ποιος ήταν ο πατέρας της Παναγίας? Ο θεός! – Τι είναι η περμανάντ? Γλυκό του Κουταλιού! Πως λένε στην Ελλάδα το πιστολάκι μαλλιών? Αξεσουάρ! Σε ποιο νησί αναφέρεται η Φραγκοσυριανή του Βαμβακάρη? Πάσο!

Πάσο κι δέος, δημοκρατικό δικαίωμα και κατάκτηση των 40 τελευταίων χρόνων (μετά το 1981) να περιφέρεις ακομπλεξάριστα την άγνοια σου διεκδικώντας μάλιστα και βραβεία όπου κερδίζει ο λιγότερο άσχετος « Δεν με νοιάζει τίποτε, δεν γνωρίζω τίποτα, είμαι ελεύθερος!

Στα 200 χρόνια ύπαρξης του ελληνικού κράτους, η μόρφωση μέσα από τα θρανία και τα αμφιθέατρα αποτέλεσε τον βασικό μηχανισμό κοινωνικής ανέλιξης, τα φτωχά ξυπόλυτα χωριατόπουλα ανά την επικράτεια συγκρότησαν την ελίτ της κοινωνίας μας (φωτο 1). Αν το δημόσιο σχολείο και πανεπιστήμιο δεν είναι ανταγωνιστικό, η ανέλιξη των πολλών είναι αυτή που περιορίζεται και όχι των λίγων και προνομιούχων που θα έλθουν να τους ανταγωνιστούν από τα καλά πανεπιστήμια του εξωτερικού. Το πλαίσιο του ανταγωνισμού δεν το ορίζουν οι κυβερνήσεις ή οι συνδικαλιστές, το έχει ορίσει ο πλανήτης και δεν μας ρώτησε!.

Το 2020, ο ανταγωνιστής των σημερινών παιδιών δεν είναι αυτός που κάθεται στο διπλανό θρανίο, στην διπλανή αίθουσα ή στο διπλανό χωριό αλλά αυτός στη Γλασκώβη, στη Σαγκάη, στο Μεξικό. Από την στιγμή που η κοινωνία της παγκοσμιοποίησης αποκλείεται να έλθει στο μπόι μας οφείλουμε να ψηλώσουμε εμείς στο δικό της !

«Μόνο να γράφεις τ’ όνομά σου κι εκείνο το’ μαθες μισό» – έτσι ξεκινά ο λαϊκός ύμνος για τον Στρατηγό Μακρυγιάννη, λες που δεν τον τιμούμε για το ήθος του και τους αγώνες του αλλά για την αγραμματοσύνη του. Το μείζον εθνικό θέμα της Ελλάδας δεν είναι τα Ελληνοτουρκικά, αλλά τα Ελληνο-Ελληνικά, η χρεοκοπία, η κατρακύλα της παιδείας και η πληθυσμιακή συρρίκνωση και δεν υπάρχει σοβαρός άνθρωπος στην Ελλάδα που να μην είναι απαισιόδοξος, οι μόνοι αισιόδοξοι αυτοί που ζητούν ψήφο!

Πηγή : www.facebook.com



Κυριακή, 30 Αυγούστου 2020

Γίνε καλύτερος στα Μαθηματικά αξιοποιώντας σωστά το διαδίκτυο

 Μπορείς να γίνεις καλύτερος Μαθηματικά με όσα υπάρχουν στο διαδίκτυο;

Ναι! Κατηγορηματικά ναι!

Το κείμενο είχε αρχικά δημοσιευθεί στις 8-9-2015, υπό τον τίτλο «Μαθηματικά και διαδίκτυο» και υπότιτλο «Η άπλετη βοήθεια που παρέχεται και γιατί αυτή δεν αξιοποιείται σωστά».

Με την ανενέωση της ιστοσελίδας, ανανέωση υπέστη και το άρθρο.

Θα μοιραστώ μαζί σου μερικές από τις διαπιστώσεις που έχω κάνει στα 7 χρόνια που χτίζω το «Μαθηματικό στέκι» και βλέπω τι δημοσιεύεται στο διαδίκτυο γενικώς, αλλά και πώς αυτό όλο διδακτικό υλικό δεν αξιοποιείται σωστά.

Θα κάνω, όμως, και προτάσεις για το τι να κάνεις ώστε να αξιοποιήσεις σωστά τον πλούτο που υπάρχει στο διαδίκτυο.

Ξεκινώ με κάτι που (πιστεύω) ξέρουμε όλοι.

Στο διαδίκτυο υπάρχει πάρα πολλή βοήθεια

Θα μιλήσω μόνο την ελληνική γωνιά του διαδικτύου διότι, αν επεκταθώ και στις άλλες, τότε η βοήθεια γίνεται απεριόριστη και η κουβέντα δεν έχει τέλος.

Αν και εντατικά στον σχετικό χώρο κινούμαι από το 2012 περίπου, μπορώ υπεύθυνα να πω ότι το διδακτικό υλικό που υπάρχει είναι τεράστιο, ανεξάντλητο θα έλεγα, και καθημερινά εμπλουτίζεται. Ψάξε στο Google «Μαθηματικά Γυμνασίου» ή «Μαθηματικά Λυκείου» ή κάποιον ιδιαίτερο όρο (π.χ., «πώς λύνω εξίσωση δευτέρου βαθμού», «απόλυτη τιμή» κ.τ.ό) και θα διαπιστώσεις σε δευτερόλεπτα τι εννοώ.

Οι αριθμοί είναι τεράστιοι. Βέβαια δεν αφορούν όλα διαφορετικές ιστοσελίδες και blogs, αλλά ό,τι γενικώς μπορεί κανείς να βρει (όρεξη να 'χει) με την λέξη - κλειδί «μαθηματικά»

Το θέμα όμως είναι πόσες διαφορετικές ιστοσελίδες και blogs με μαθηματικό περιεχόμενο υπάρχουν; 

Δεν νομίζω. Όχι ότι είναι λίγες· κάθε άλλο. Πάρα πολλοί καθηγητές ανά την Ελλάδα διατηρούν ιστοσελίδες και blogs ενώ, όσοι δεν το κάνουν, δίνουν πολλές από τις προσωπικές τους εργασίες δωρεάν και δημοσιεύονται στο διαδίκτυο.

Δεν θα ήμουν υπερβολικός επίσης αν έλεγα ότι -πάντα μιλώντας μόνο για την ελληνική γωνιά του διαδικτύου- μπορεί κανείς να βρει τα πάντα από Μαθηματικά πλέον. Και αν δεν το βρει (λέμε τώρα), όλο και κάποια «άκρη» θα υπάρχει: θα ρωτήσει σε κάποιο forum στο διαδίκτυο ή σε κάποια ομάδα ή σελίδα στο Facebook και θα βρει την άκρη.

Τι μπορεί να ψάχνει ένας μαθητής Γυμνασίου ή Λυκείου και δεν μπορεί πλέον να το βρει;

Θεωρία, μεθοδολογία ασκήσεων, λυμένες ασκήσεις, διαγωνίσματα, ερωτήσεις κατανόησης, ασκήσεις προς λύση, βίντεο... τι να τα απαριθμώ; Απ' όλα έχει ο μπαξές!

Όμως γεννάται το εξής ερώτημα, που θα μας οδηγήσει στο δεύτερο σκέλος της ανάπτυξης του θέματος:

αφού μπορούν να βρεθούν σχεδόν τα πάντα, αφού λύσεις - απαντήσεις - βοήθεια υπάρχει στο διαδίκτυο, γιατί δεν βλέπουμε καλύτερες επιδόσεις στα Μαθηματικά; Γιατί δεν βλέπουμε καλύτερη, βαθύτερη κατανόηση των Μαθηματικών;

«Ή στραβός είν' ο γυαλός ή στραβά αρμενίζουμε»

Πασίγνωστη και πάνσοφη παροιμία.

Στο θέμα μας όμως· ποιος είναι ο «γυαλός» και ποια η «ρότα»; Καταπού «αρμενίζουμε» και μάλιστα στραβά; Ορίζοντας αυτές τις δύο βασικές έννοιες, θα εξηγηθούν πολλά.

Ο «γυαλός», λοιπόν, είναι το διαδίκτυο και ο πλούτος που αυτό περιέχει. Επομένως, αφού ο «γυαλός» δεν είναι στραβός, ας αναρωτηθούμε γιατί «αρμενίζουμε στραβά» (πάντα εκεί το πάει αυτή η παροιμία).

Δηλαδή ό,τι υπάρχει στο διαδίκτυο είναι σωστό;

Αποφεύγοντας την γενίκευση περί διαδικτύου και στοχεύοντας στο θέμα μας, τα Μαθηματικά δηλαδή, τολμώ να πω ότι το διδακτικό υλικό που υπάρχει στην ελληνική γωνιά είναι προσεγμένο και τα λάθη που θα βρει κανείς στο διδακτικό υλικό είναι στον βαθμό του ανθρωπίνως αποδεκτού.

Φυσικά και υπάρχουν λάθη (το αντίθετο θα ήταν περίεργο, μα και αξιοθαύμαστο), αλλά όχι σε βαθμό που να καθιστά την αναζήτηση μαθηματικού υλικού στο διαδίκτυο παρακινδυνευμένη (ίσως και επικίνδυνη, σε τελική ανάλυση). Να γιατί ο «γυαλός» δεν είναι στραβός.

Κλείνει η παρένθεση και πάμε στο ζητούμενο: γιατί «αρμενίζουμε» στραβά;

Διότι δεν γίνεται να υπάρχει τόσο πολύ εκπαιδευτικό υλικό (το οποίο είναι πολύ καλής ποιότητας) και να μην υπάρχει βελτίωση στα Μαθηματικά! Τουλάχιστον στο δικό μου μυαλό αυτό δεν χωράει, δεν γίνεται, κάτι πάει στραβά, κάτι γίνεται λάθος, δεν το καταλαβαίνω.

Προσπαθώ να βρω τι φταίει και νομίζω ότι θα συμφωνήσεις πως είμαι στο μυαλό σου με τα παρακάτω.

Βέβαια, πρέπει να πω ότι, όσα θα διαβάσεις στην συνέχεια, είναι μερικοί από τους λόγους που «στραβά αρμενίζουμε».

«Εντάξει, αλλά υπάρχουν τόσα πολλά, που χάνομαι!»

«Τόσες ιστοσελίδες, τόσα φυλλάδια, τόσες ομάδες στο Facebook... εεεεε, έλεος, πού να βγάλω άκρη;;; Τι να διαβάσω πρώτο και τι δεύτερο;;; Βάλε κι αυτά που έχω από τον καθηγητή μου στο σχολείο, βάλε και το φροντιστήριο...».

Το ξέρω, έτσι είναι, καμία αντίρρηση. Πώς θα το αντιμετωπίσεις επομένως;

Διότι πρέπει να το αντιμετωπίσεις, αλλιώς τόση βοήθεια που υπάρχει -και που μπορεί να σε κάνει καλύτερο σε μεγάλο βαθμό- θα πάει άδικα χαμένη και είναι κρίμα μεγάλο, ειδικά όταν πολύ μεγάλο μέρος της δίνεται δωρεάν.

Να τι πρέπει να κάνεις για να βάλεις τα πράγματα στην σωστή σειρά και να κερδίσεις από τον πλούτο που υπάρχει στο διαδίκτυο:

  1. 1
    Κατάλαβε τι ψάχνεις, σε ποιο θέμα χρειάζεσαι βοήθεια
  2. 2
    Μάθε πώς να ψάχνεις, πού να ψάχνεις (μην ξεχνάς: το Google είναι φίλος σου!)
  3. 3
    Βάλε στους σελιδοδείκτες του browser σου μαθηματικές ιστοσελίδες και blogs που έχουν πλούσιο διδακτικό υλικό και μπορούν να σε βοηθήσουν απαντώντας σε απορίες σου
  4. 4
    Επένδυσε χρόνο ψάχνοντας αυτά που σε ενδιαφέρουν και μόνο
  5. 5
    Μην συλλέγεις απλώς φυλλάδια (τα οποία πιθανότατα δεν θα διαβάσεις)· πάρε μόνο ό,τι χρειάζεσαι
  6. 6
    Μπες σε μαθηματικές ομάδες στο Facebook (υπάρχουν πολλές), δες τι δημοσιεύεται εκεί, θέσε τις απορίες σου
  7. 7
    Βρες τι διδακτικό υλικό υπάρχει για το θέμα που θέλεις

Θα δεις και άλλα θέματα σίγουρα, αλλά μην λοξοκοιτάξεις. Καλύτερα να κρατήσεις σημείωση για μελλοντική αναζήτηση, παρά να λοξοδρομήσεις την ώρα της αναζήτησης.

Το «Α, κι αυτό το φυλλάδιο είναι καλό» θα φέρει το «Α, κι αυτό το φυλλάδιο είναι καλό» και πάει λέγοντας. Να πώς χάνεται η ρότα και πλέον το πολύτιμο υλικό χάνει την αξία του.

Γιατί αυτή η βοήθεια δεν αξιοποιείται όπως πρέπει;

Οι βασικές διαπιστώσεις του προβλήματος

Πώς ξέρω ότι δεν αξιοποιείται όπως πρέπει;

Ως δάσκαλος, είναι γνωστό ότι έχω μάτια και στην πλάτη. Τι συνέβη τώρα; Τα μάτια μπορούν και βλέπουν... στο Υπερπέραν;

Όχι, δεν πρόκειται για κατάσταση «X-Files» ή «Fringe». Τα παρακάτω στοιχεία στηρίζουν επαρκώς αυτό που είπα νωρίτερα.

Πρώτο στοιχείο:  views vs downloads

 Ένας δείκτης αποτύπωσης του ενδιαφέροντος των επισκεπτών μιας ιστοσελίδας είναι ο αριθμός των αποθηκεύσεων των αρχείων που υπάρχουν σε αυτήν (τα γνωστά downloads).

Έχοντας ρωτήσει συναδέλφους που έχουν ιστοσελίδα ή blog, μετά λύπης διαπίστωσα ότι ο δείκτης αυτός κινείται σε ανεξήγητα (για μένα τουλάχιστον) χαμηλά επίπεδα.

Η σφυγμομέτρηση που έκανα ήταν εργασίες (φυλλάδια) που είναι πράγματι αξιοζήλευτες και μπορούν να βοηθήσουν πολύ τους μαθητές. Σε αντίθεση με τον πολύ χαμηλό αριθμό αποθηκεύσεων, ο αριθμός όσων είδαν τα σχετικά αρχεία (αυτό που ονομάζουμε views στην γλώσσα του διαδικτύου) ήταν ιδιαίτερα υψηλός.

Ψάχνοντας κάπου να βρω σημείωση (στην ιστοσελίδα ή στο φυλλάδιο) «Δείτε, αλλά μην αγγίζετε», δεν κατάφερα να βρω.

Πού οφείλεται, επομένως, αυτή η τόσο μεγάλη διαφορά στους δύο αριθμούς;

Μια απάντηση που μπορώ να δώσω είναι ότι πολλές εργασίες χάνονται μέσα στα τόσα και τόσα αρχεία που υπάρχουν στην συγκεκριμένη ιστοσελίδα ή blog, ακόμη και στο σύνολο όσων υπάρχουν στο διαδίκτυο.

Μια άλλη απάντηση είναι ότι ίσως αυτός ο τρόπος παροχής βοήθειας (τα pdf εννοώ) έχει κουράσει. Θεωρώ ότι αυτή προσεγγίζει καλύτερα το θέμα.

Δεύτερο στοιχείο:  χρόνος παραμονής

Ένας άλλος δείκτης που αποτυπώνει το ενδιαφέρον των επισκεπτών μιας ιστοσελίδας είναι ο χρόνος παραμονής σε αυτήν.

Και εδώ τα στοιχεία δεν είναι ενθαρρυντικά, αφού ο μέσος χρόνος παραμονής είναι μικρός. Γιατί όμως;

Μια απάντηση που μπορώ να δώσω έχει να κάνει με αυτό καθαυτό το θέμα των ιστοσελίδων, δηλαδή τα Μαθηματικά που, όπως και να το κάνουμε, έχουν γενικώς πολύ χαμηλή δημοφιλία (είδες τι ωραία που είπα πόσο αντιπαθή είναι τα Μαθηματικά;).

Εντάξει, ξέρω τι γνώμη έχεις για τα Μαθηματικά. Αλλά έτσι δεν πας μπροστά. Ενώ θα μπορούσες να λύσεις απορίες σου και να γίνεις καλύτερος, παραμένεις στα ίδια. Ενώ ξέρεις ότι υπάρχει βοήθεια διαθέσιμη όλο το 24ωρο (και μάλιστα δωρεάν τις περισσότερες φορές!), δεν την αξιοποιείς.

Γιατί; Δεν το καταλαβαίνω...

Τρίτο στοιχείο:  βαθμολογίες (διαγωνισμάτων και εξετάσεων γενικώς)

Το ποσοστό των κακών (0 - 10) και μέσων (10 - 14) βαθμολογιών στις Πανελλήνιες Εξετάσεις στα Μαθηματικά (το ίδιο περίπου ισχύει και σε διαγωνίσματα ή ενδοσχολικές εξετάσεις όμως).

Δεν χρειάζεται να ξέρει κανείς Στατιστική, δεν χρειάζεται ιδιαίτερες γνώσεις για να διαπιστώσει το οδυνηρό συμπέρασμα που προκύπτει: 

το άθροισμα των ποσοστών των δύο παραπάνω κατηγοριών είναι πολύ υψηλό. Ειδικά το ποσοστό των βαθμολογιών 0 - 10, είναι αποκαρδιωτικό.

Δεν αναφέρομαι σε ποσοστά που προέκυψαν από κάποιες κακές χρονιές στις Πανελλήνιες Εξετάσεις (π.χ., 2013, 2015 είναι χρονιές που συζητήθηκαν πολύ και άφησαν μελανό στίγμα), αλλά στην διαχρονική πορεία των ποσοστών αυτών, τουλάχιστον τα τελευταία 10 χρόνια.

Πού οφείλεται, επομένως, αυτό το τόσο κακό αποτέλεσμα;

Φταίει μόνο η δυσκολία των θεμάτων; Μήπως φταίει ο όγκος της διδακτέας ύλης;

Είναι και αυτά, αλλά σίγουρα όχι μόνο αυτά.

Οι βαθμοί θα μπορούσαν, όλα αυτά τα χρόνια, να είναι πολύ καλύτεροι, αν όσα υπάρχουν στο διαδίκτυο αξιοποιούνταν σωστά. Διότι το διαδίκτυο δεν υπάρχει τα τελευταία 2 - 3 χρόνια, η δε βοήθεια που υπάρχει στα Μαθηματικά ξεπερνά τα 10 χρόνια. Γιατί δεν υπάρχει αισθητή βελτίωση των βαθμολογιών επομένως;

Διότι η βοήθεια που υπάρχει στο διαδίκτυο δεν αξιοποιείται. Αυτό μεταξύ άλλων ασφαλώς.

Το διαδίκτυο δεν είναι μόνο Facebook, YouTube, Instagram και online παιχνίδια

Είτε είσαι αγόρι είτε είσαι κορίτσι, θα πιάσεις αμέσως τι θέλω να πω με το ακόλουθο παράδειγμα:

Φαντάζομαι γνωρίζεις την Ferrari, έτσι;

Λοιπόν, για φαντάσου κάποιον να έχει Ferrari και το μόνο που κάνει κάθε μέρα είναι να μπαίνει μέσα και να κάνει «βρουμ βρουμ» ή να πατάει κουμπάκια που βλέπει.

Δεν θα έλεγες, «Πλάκα μου κάνει! Έχει Ferrari και πατάει τα κουμπάκια μόνο; Δεν έχει καταλάβει τι φοβερό εργαλείο έχει στα χέρια του!».

Τι θέλει να πει ο ποιητής;

Απλό· τόσο δυνατό εργαλείο (διαδίκτυο) αν το έχεις στα χέρια σου, κάνεις μόνο «βρουμ βρουμ» ή πατάς κουμπάκια δεξιά κι αριστερά, το «καις», το απαξιώνεις (και μετά λες ότι «τα Μαθηματικά είναι δύσκολα»).

Δεν είναι έτσι όμως. Επισημαίνω το λάθος, ώστε να μην συνεχίζεις να το κάνεις.

Καλό το Facebook, το YouTube και το Instagram και όλα όσα το διαδίκτυο παρέχει για την ψυχαγωγία μας, αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι το διαδίκτυο μπορεί να σε βοηθήσει να μάθεις. Το διαδίκτυο είναι ένα πολύ δυνατό εργαλείο και είναι τόσο κρίμα να κάνεις «βρουμ βρουμ» με αυτό.

«Είμαι στο internet» δεν σημαίνει «Ξέρω να μπαίνω στο Facebook και να κάνω like» ή να ανεβάζω φωτογραφίες στο Instagram. Μάθε από το διαδίκτυο, αφού τόσα πολλά αυτό παρέχει (και, πολύ μεγάλο μέρος αυτών, δωρεάν).

Ναι! Από το διαδίκτυο μπορείς να μάθεις και να γίνεις καλύτερος!

Το e-learning έχει μπει στην ζωή μας εδώ και πολλά χρόνια και είναι πλέον στιγμή να το πάρεις στα σοβαρά, διότι τα χρόνια που έρχονται θα εξελιχθεί πολύ περισσότερο. Εδώ μπορείς να βρεις μερικές πολύ χρήσιμες συμβουλές για το e-learning.

Ο πλούτος του διαδικτύου δεν δικαιολογεί το «Δεν μπορώ»!

Δεν έχει «Δεν μπορώ» - Έχει «Δεν θέλω»!

Δεν έχει «Δεν μπορώ να το βρω» - Έχει «Βαριέμαι να γκουγκλάρω»!

Υπάρχουν πάρα πολλοί καθηγητές που δραστηριοποιούνται στο διαδίκτυο, αυτό το γνωρίζεις πλέον. Αν όχι, μπορείς να το διαπιστώσεις πάρα πολύ εύκολα (μην ξεχνάς, «Το Google είναι φίλος μας»). Όλοι αυτοί -το αποδεικνύουν καθημερινά- είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν, τα δε διαπιστευτήριά τους βρίσκονται σε δημόσια θέα και είναι προσβάσιμα σε όλους. Το δωρεάν διδακτικό υλικό είναι τεράστιο, εσύ απλώς άπλωσε το χέρι σου και κάνε τα σωστά «κλικ».

Επειδή οι διαπιστώσεις δεν αρκούν, πρότεινα κάποιες λύσεις. Πιστεύω ότι, αν τις εφαρμόσεις, θα δεις μεγάλη βελτίωση στις επιδόσεις σου στα Μαθηματικά.

Θα κλείσω με κάτι που είπα και νωρίτερα:

δεν δέχομαι, δεν το χωρά ο νους μου, με τόση δωρεάν βοήθεια να υπάρχουν ακόμη και σήμερα τόσο χαμηλές επιδόσεις στα Μαθηματικά.

Αν μέχρι τώρα δεν ήξερες, δεν μπορούσες να καταλάβεις τι πάει στραβά, αν δεν ήξερες τι να κάνεις, ελπίζω αυτό το άρθρο να σε βοήθησε, ώστε να διορθώσεις την «ρότα» σου και να «αρμενίζεις» σωστά πλέον στο «πέλαγος» του (μαθηματικού) διαδικτύου.

Δευτέρα, 3 Αυγούστου 2020

Πως βγαίνουν οι βάσεις των σχολών; Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση!

photo_ypepth_2017

Πολύ συχνά οι μαθητές και οι γονείς τους περιγράφουν ένα «αόρατο χέρι» που ανεβοκατεβάζει τις βάσεις των σχολών. Πάρα πολλοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν ότι είναι οι ίδιοι οι μαθητές ( με την επίδοσή τους αλλά και τις επιλογές του μηχανογραφικού τους δελτίου ) αυτοί που καθορίζουν την πορεία των βάσεων.

Ακόμα πιο δύσκολα πιστεύουν ότι η πορεία των βάσεων αφορά περισσότερο έναν εξωτερικό παρατηρητή τάσεων ( επιδόσεων και επιλογών ) παρά τους μαθητές.
Κατ’ αρχάς, τι ονομάζουμε βάση μιας σχολής ;
«Η βάση μιας σχολής είναι το σύνολο των μοριών του τελευταίου εισακτέου μαθητή στην σχολή αυτή.»
  • Υπάρχει νομοθεσία που προβλέπει τι συμβαίνει σε περιπτώσεις μαθητών με τις ίδιες βαθμολογίες αλλά για χάρη της απλοποίησης της περιγραφής θα μείνουμε στον παραπάνω ορισμό που καλύπτει σχεδόν την απόλυτη πλειοψηφία των περιπτώσεων. 

Ποιοι όμως είναι οι παράγοντες που καθορίζουν τις βάσεις των σχολών ;

Οι παράγοντες είναι :
Α)       οι επιλογές των μαθητών στο μηχανογραφικό τους δελτίο
Β)       το πλήθος των μαθητών που δέχεται κάθε σχολή
  • Η περιγραφή του τρόπου με τον οποίο καταλήγουμε σε αυτό που αποκαλούμε «βάση εισαγωγής» θα γίνει μέσα από ένα απλό παράδειγμα, για την απλοποίηση του οποίου δεν θα προβληθούν περιπτώσεις ισοβαθμίας  μαθητών , ειδικά μαθήματα κτλ .
Ας υποθέσουμε ότι οι μαθητές που δίνουν εξετάσεις σε όλη την Ελλάδα είναι 10 και έχουν να επιλέξουν μεταξύ 3 σχολών ( σχολή Α , σχολή Β , σχολή Γ ).
Το Υπουργείο έχει ανακοινώσει :
ότι η σχολή Α θα δεχθεί 2 μαθητές
η σχολή Β θα δεχθεί 3 μαθητές
η σχολή Γ θα δεχθεί 3 μαθητές
Το Υπουργείο ανακοινώνει την διεξαγωγή ενός διαγωνισμού ( των πανελληνίων εξετάσεων ) με σκοπό την πλήρωση των θέσεων των σχολών. Ακόμα και εάν οι μαθητές ήταν 8 ενώ οι διαθέσιμες θέσεις ήταν 10, θα έπρεπε πάλι να γίνει ένας διαγωνισμός. Το σύνολο των μορίων που απόκτησαν οι μαθητές στην πανελλήνιες εξετάσεις είναι ο βαθμός πρόσβασης ( ο βαθμός με τον οποίο θα διεκδικήσουν την πρόσβαση τους στα ΑΕΙ και ΑΤΕΙ )
Ας υποθέσουμε ότι στα ΓΕΛ διαγωνίστηκαν συνολικά 10 μαθητές σε ένα Επιστημονικό Πεδίο (ΕΠ) οι οποίοι έχουν τα παρακάτω αθροίσματα μορίων ( βαθμός πρόσβασης στο συγκεκριμένο ΕΠ )
Οι επιδόσεις των 10 υποθετικών μαθητών είναι οι παρακάτω

Οι μαθητές “μπαίνουν σε σειρά” σύμφωνα με την βαθμολογία τους

και καλούνται να δηλώσουν τις σχολές που επιθυμούν με σειρά προτίμησης (μηχανογραφικό σχολών) Για λόγους απλοποίησης της διαδικασίας παρουσιάζονται μέχρι 3 επιλογές τους .

Το σύστημα/πρόγραμμα απόδοσης σχολών αρχίζει να διαβάζει τις επιλογές τους ξεκινώντας από τον μαθητή με την υψηλότερη βαθμολογία “ικανοποιώντας” τις επιθυμίες τους εφόσον αυτό είναι δυνατόν .
Ποιος το καθορίζει αυτό ? Μα το πλήθος των πρωτοετών φοιτητών που έχει δηλωθεί για κάθε σχολή ( Θυμίζω ότι στο παράδειγμά μας οι σχολές έχουν δηλώσει Α=2 , Β=3, Γ=3 )

Φτάνοντας στον 2ο μαθητή η σχολή Α συμπληρώνει το πληθος μαθητών που μπορεί να δεχθεί και “κλειδώνει”.

Ποιός είναι ο τελευταίος που μπήκε στην σχολή ; Ο Ζαφείρης με 19195 μόρια , άρα η “βάση” της σχολής Α είναι τα 19195 μόρια του. Η σχολή Α δεν είναι πλέον διαθέσιμη για τους υπόλοιπους που ακολουθούν ενώ το σύστημα συνεχίζει στον επόμενο μαθητή με σκοπό να του ικανοποιήσει την καλύτερη ( πλέον διαθέσιμη ) επιλογή του .

Στον 7ο μαθητή ( Δέσποινα ) συμπληρώνεται το πλήθος των μαθητών που μπορεί να δεχθεί η σχολή Γ ( βάση σχολής 16320 ) και δεν είναι πλέον διαθέσιμη για τους μαθητές που ακολουθούν.

Προσέξτε όμως τι συμβαίνει τώρα !!!

Ο 8ος μαθητής ( Ελένη ) παρόλο που έχει περισσότερα μόρια από τον 9ο ( Βασίλη ) μένει εκτός σχολών γιατί οι επιλογές του ήταν περιορισμένες και είχε την ατυχία να έχει τις ίδιες επιλογές σχολών με μαθητές που ήταν καλύτεροι από αυτόν ( και “πρόλαβαν” να του τις πάρουν ). Έτσι το “σύστημα απόδοσης σχολών” προσπερνά των 8ο μαθητή ( μιας που δεν έχει σχολή να του αποδόσει ) και πηγαίνει  στον επόμενο.

ο οποίος παίρνει την τελευταία διαθέσιμη θέση της καλύτερης διαθέσιμης επιλογής σχολής που έχει κάνει. ( βάση σχολής Β : 15521 )

Οι μαθητές ήταν 10 ενώ οι διαθέσιμες θέσεις ήταν 8 ( 2+3+3 ), έτσι ξέραμε από την αρχή ότι 2 μαθητές θα μείνουν εκτός σχολών . Προσέξτε όμως !!! Ένας έμεινε εκτός γιατί είχε χαμηλή βαθμολογία ( Ηρακλής ) και το σύστημα δεν έφτασε καν σε αυτόν να τον ρωτήσει ενώ ένας μαθητής ( Ελένη ) έμεινε εκτός γιατί έκανε “λάθος” στο μηχανογραφικό και επέτρεψε στο σύστημα να την προσπεράσει χωρίς να της αποδώσει μια σχολή.

Τι θα συνέβαινε εάν όλοι οι μαθητές είχαν 1000 μόρια λιγότερα ( ή 1000 μόρια περισσότερα ) επειδή τα θέματα στις πανελλήνιες ήταν πιο δύσκολα ( ή πιο εύκολα )

Μα βέβαια δεν θα υπήρχε καμία διαφορά .Το σύστημα θα κατέληγε στην ίδια αρχική κατάταξη και ακολουθώντας την ίδια πορεία θα έκανε την ίδια απόδοση σχολών.

Να λοιπόν γιατί ακούτε την έκφραση ότι η δυσκολία ή η ευκολία των θεμάτων δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία. ΓΙΑΤΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ !!! Μπορεί να δώσουν στρεβλή κατάταξη ( συμπιέζοντας της επιδόσεις των μαθητών σε λίγα μόρια ή σε πολλά … αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία )

  • Αξίζει να ανοίξουμε μια μικρή παρένθεση όμως εδώ και να δούμε εάν η κατάταξη παραμένει ίδια με τα 1000 λιγότερα ( δύσκολα θέματα ) ή 1000 περισσότερα ( εύκολα θέματα μόρια  . Ενώ η κατάταξη δεν διαφοροποιείται με 1000 μόρια λιγότερα , εάν τα θέματα είναι εύκολα υπάρχει διαφοροποίηση . Ποιός αδικείται ; Μα αυτός που δεν μπορεί να προσθέσει 1000 μόρια στο “σκορ” του. Δηλαδή η Αλεξάνδρα , ο Ζαφείρης και ο Θοδωρής δεν μπορούν να αποκτήσουν 20251 , 20195 και 20002 αντίστοιχα και εξισώνονται όλοι στα 20000 μόρια . Χρησιμοποιώντας λοιπόν “χημικούς όρους” , τα εύκολα θέματα εχουν ισοσταθμιστικό αποτέλεσμα ( Leveling effect ) μιας που οι διαφορές στις επιδόσεις των μαθητών εξαφανίζονται ή ισοσταθμίζονται. Αυτό σημαίνει ότι τα εύκολα θέματα ( ή καλύτερα τα θέματα χωρίς διαβάθμιση ) μειώνουν (  ή μηδενίζουν ) τις διαφορές στις βαθμολογίες μεταξύ των μαθητών και πιθανότατα ( εγώ θα έλεγα σίγουρα ) η τελική κατάταξη των μαθητών να μην αντικατοπτρίζει την πραγματική τους διαφορά στο διάβασμα και στην γενικότερη προσπάθεια που κατέβαλαν (ή στην εξυπνάδα τους, βρε αδελφέ). Το πόσο σημαντικό είναι αυτό θα φανεί στα αποτελέσματα του Αυγούστου.

Να λοιπόν γιατί οι μαθητές πρέπει να διαγωνίζονται στα ίδια μαθήματα και να γιατί δεν πρέπει να υπάρχουν κοινές σχολές στα ΕΠ. Γιατί πάρα πολύ απλά οι μαθητές αποκτούν το δικαίωμα εισαγωγής στις ίδιες σχολές ενώ έχουν διαγωνιστεί υπό διαφορετικούς όρους. Γιατί έχουν αποκτήσει με διαφορετικά κριτήρια ( θέματα ) το βαθμό πρόσβασης που θα τους βάλει στην ίδια κατάταξη επιλογής σχολών.

Έπρεπε να περάσουν τα 15 χρόνια του συστήματος Αρσένη για να το κατανοήσει αυτό η ελληνική οικογένεια και να απαιτήσει να αλλάξει. Ωστόσο όσο υπάρχουν κοινές σχολές στα ΕΠ το θέμα δεν έχει λυθεί πλήρως .

Τι θα συνέβαινε όμως εάν είχαμε διαφορετικά μηχανογραφικά . Ας κάνουμε μια πολύ πολύ μικρή αλλαγή στο μηχανογραφικό ενός μόνο μαθητή . Ας πούμε ότι η Αλεξάνδρα ( ο μαθητής με την μεγαλύτερη βαθμολογία ) δήλωνε ως 1η επιλογή την σχολή Γ και ως 2η την σχολή Α.

Ας ξανατρέξει το σύστημα/πρόγραμμα απόδοσης σχολών :

Η σχολή που κλειδώνει 1η είναι πάλι η Α αλλά αυτήν την φορά αυτό συμβαίνει στον 4ο μαθητή ( Κατερίνα ) και ως βάση της χαρακτηρίζονται τα 18850 μόριά του . Η απόδοση σχολών συνεχίζει δίνοντας στους μαθητές τις καλύτερες διαθέσιμες επιλογές τους. Η επόμενη σχολή που κλειδώνει ( και δεν είναι πλέον διαθέσιμη ) είναι η σχολή Γ και ως βάση της χαρακτηρίζεται ο βαθμός του τελευταίου εισακτέου σε αυτήν ( Γιώργος / βάση σχολής Γ : 17844 )

Η απόδοση σχολών συνεχίζει – προσπερνά την Δέσποινα και την Ελένη που οι σχολές που επιθυμούσαν είναι πλέον γεμάτες – και δίνει στον Βασίλη και στον Ηρακλή ( δύο μαθητές με χαμηλότερες βαθμολογίες ) την σχολή Β που είχε κενές θέσεις . ( βάση Β : 13052 μόρια )

Προσέξτε πως η αλλαγή σε 1 μόνο σχολή έδωσε απέδωσε διαφορετικές σχολές στους μαθητές και πως άλλαξαν οι βάσεις των σχολών . ( η μεγάλη αυτή αλλαγή έγινε γιατί ο μαθητής που άλλαξε μηχανογραφικό ήταν 1ος στην προτεραιότητα  … με λίγα λόγια πειράξαμε το 1ο “τουβλάκι” στο ντόμινο … αν αλλάζαμε το μηχανογραφικό του 4ου μαθητή η αλλαγή αυτή θα επηρέαζε ΜΟΝΟ τους μαθητές που θα είχαν μικρότερη βαθμολογία από αυτόν )

Νά λοιπόν τι είναι οι πανελλήνιες εξετάσεις !!! Είναι ένας διαγωνισμός στο οποίο ο κάθε μαθητής προσπαθεί να συγκεντρώσει το καλύτερο “σκορ” ώστε να μπορέσει να διαλέξει την σχολή που επιθυμεί χωρίς να το απασχολούν οι επιλογές των άλλων ή το πλήθος των θέσεων που προκηρύσσει κάθε σχολή .

Ας δούμε πως επηρεάζεται η απόδοση σχολών στους μαθητές εάν οι θέσεις στις σχολές ήταν διαφορετικές . Ας δούμε τι θα συνέβαινε εάν η σχολή Α δέχονταν 3 μαθητές , η σχολή Β δέχονταν 2 μαθητές και η σχολή Γ δέχονταν 3 μαθητές.

Κρατώντας τις ίδιες επιδόσεις μαθητών και το ίδιο μηχανογραφικό ( όπως στο 1ο παράδειγμα ) το πρόγραμμα απόδοσης σχολών αρχίζει ξανά να σαρώνει ξεκινώντας πάλι από τον μαθητή με την μεγαλύτερη βαθμολογία .

Βάση σχολής Α : 17002

Βάση σχολής Β : 16895

Βάση σχολής Γ : 14625

Συμπέρασμα ( αντί επιλόγου )

Είναι φανερό ότι ο κάθε μαθητής δεν μπορεί να γνωρίζει ούτε το πλήθος των μαθητών που έχουν καλύτερη βαθμολογία από αυτόν αλλά ( κυρίως ) ούτε ποιές είναι οι επιλογές σχολών που έχουν κάνει αυτοί οι μαθητές , Για αυτόν τον λόγο πρέπει να κάνει μηχανογραφικό σαν να έχει το απόλυτο πλεονέκτημα δηλαδή 20000 μόρια. Δηλώνουμε όλες τις σχολές που μας ενδιαφέρουν σε όλες τις πόλεις που η οικογένεια μας μπορεί να υποστηρίξει οικονομικά τις σπουδές μας . Με αυτόν τον τρόπο ελαχιστοποιείται η πιθανότητα δυσάρεστων εκπλήξεων τον Αύγουστο.

Επιμέλεια άρθρου: Αντώνης Μπαλτζόπουλος-Χημικός

Πηγή

Πηγή : liveyourmaths.com/